Drewno jest jednym z najpopularniejszych materiałów budowlanych. Stosowane było od wieków, a swoją popularność zawdzięcza dobrej izolacyjności cieplnej, lekkości i łatwości obróbki i montażu.

W budownictwie stosowanych jest wiele gatunków drewna. Gatunki iglaste stosowane są do wykonywania konstrukcji dachowych, stolarki budowlanej (okna, drzwi, schody itp.), desek podłogowych, sklejki. Są to między innymi:

• jodła – miękkie, giętkie, łupliwe drewno i średniej wytrzymałości z wieloma sękami,
• modrzew – najlepszy i najtwardszy gatunek drewna,
• sosna – miękkie, sprężyste, łatwe w obróbce, o dobrej wytrzymałości,
• świerk – miękkie, sprężyste, o średniej wytrzymałości, trudne w obróbce.

Gatunki liściaste są najczęściej stosowane do robót stolarskich, wykonywania podłóg i posadzek. Są to między innymi:

• brzoza – dobre właściwości mechaniczne, ale mała odporność na grzyby,
• buk – twarde, łatwe w obróbce, o dużej wytrzymałości, często atakowane przez owady,
• dąb – twarde, odporne na ścieranie, o dobrych parametrach wytrzymałościowych, często atakowane przez owady,
• grab – dobre właściwości mechaniczne, trudnościeralne i ciężkie,
• jesion – ciężkie, wytrzymałe i elastyczne,
• olsza czarna – miękkie i łatwe w obróbce, często atakowane przez owady i mało odporne na zmienne warunki atmosferyczne,
• wiąz – twarde, wytrzymałe, sprężyste.

Do podstawowych właściwości mechanicznych drewna zalicza się wytrzymałość na ściskanie, zginanie, rozciąganie, ścinanie i docisk miejscowy, moduł sprężystości przy ściskaniu, zginaniu i rozciąganiu oraz moduł odkształcenia postaciowego. Ważnymi właściwościami są też odporność na uderzenia, twardość, ścieralność, łupliwość, giętkość i inne.
Do podstawowych właściwości fizycznych należą barwa drewna, rysunek drewna, połysk, gęstość pozorna, higroskopijność, słaba przewodność cieplna, skurcz i pęcznienie na skutek wilgoci, wilgotność i zapach.

Ze względu na wytrzymałość wyróżnia się 4 klasy drewna – K39, K33, K27 i K21. W budownictwie jednorodzinnym stosuje się drewno klasy K27 i K33, gdyż drewno klasy K21 jest za słabe, a klasy K39 za drogie.

Wygląd, jednolitość barwy i usłojenie określają klasy od I do IV. Klasa I to drewno bez sęków, jednolitej barwy, z równomiernym i prostoliniowym usłojeniem. Klasa II to drewno z nielicznymi i niewielkimi sękami, nieznacznymi różnicami barwy i lekko zakrzywionymi, pofalowanymi słojami. Klasa III i IV to drewno z sękami o średnicy większej niż 6 mm o barwie i usłojeniu wyraźnie się różniącym.